Zapalenie błony naczyniowej oka

Zapalenie błony naczyniowej oka – jest to zapalenie środkowej warstwy oka (uvea), składającej się z naczyniówki, ciałka rzęskowego i przesłony (iris) . Może obejmować również ciało szkliste.

Ponad 48% chorych po 6 miesiącach w chorobie Crohna notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

zapalenie-blony-naczyniowej-oka

Klasyfikacja


Istnieje mnóstwo różnych chorób, które mogą powodować zapalenie błony naczyniowej oka. Jednym ze sposobów klasyfikacji jest podział według anatomicznego umiejscowienia zapalenia, tj rozróżnienie czy zajęta jest jedna czy więcej części błony naczyniowej.

1. Zapalenie przedniej błony naczyniowej – stan zapalny przedniej części błony naczyniowej oka, w szczególności dotyczy tęczówki i w mięśnia rzęskowego. Gdy zajęta jest jedynie komora przednia, mówi się o zapaleniu tęczówki, gdy dotknięte są także kilka komórek źrenicy, w tym przednia część ciała szklistego – mówi się o zapaleniu ciała rzęskowego . Towarzyszyć temu może obrzęk plamki żółtej i obrzęk nerwu wzrokowego.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

2. Zapalenie części środkowej błony naczyniowej – dotyczy środkowej części błony naczyniowej. Najwięcej komórek zapalnych można znaleźć w ciele szklistym (zapalenie ciała szklistego), ale mogą być także obecne w komorze przedniej. Szczególnym obszarem środkowej części błony naczyniowej oka jest część płaska obrączki rzęskowej, gdzie obecne są depozyty komórek zapalnych (snowbanks), które stwierdzono, zwłaszcza w dolnym obszarze przejściowym między siatkówką i ciałkiem rzęskowym. Komórki zapalne w jamie ciała szklistego nazywane są z angielskiego snowballs. Zapaleniom tym może towarzyszyć zapalenie naczyń siatkówki, obrzęk plamki żółtej i nerwu wzrokowego.

3. Zapalenie tylnej błony naczyniowej – obecne są zmiany w siatkówce i naczyniówce (infiltracja komórek zapalnych). Mogą obejmować samą siatkówkę, samą naczyniówkę bądź obie te części jednocześnie.

4. Zapalenie całej błony naczyniowej komórki zapalne obecne we wszystkich trzech częściach błony naczyniowej.
Ponadto można sklasyfikować zapalenia błony naczyniowej w zależności od jego przebiegu.

Ponadto, można dokonać klasyfikacji modeli wyjaśniających przez błony naczyniowej oka. Jeden wyobraża sobie to pytanie: [Czy jest możliwe, aby odwzorować wzór choroby w oku określonej choroby? ]

Wyróżnia się następujące formy:

1. Mówi się o istnieniu formy endogennej lub idiopatycznej tego schorzenia.

2. Wtórne zapalenie błony naczyniowej (około 60% pacjentów), może być związane z chorobą ogólnoustrojową lub zespołem zapalenia oka.
Obie formy mają na celu wykluczenie tzw. Zespołu maskującego (pseudo-zapalenie błony naczyniowej oka). Początkowo wyglądają one, na takie które nadają się jedynie do dalszej diagnostyki, przykładem są tutaj guzy oka (np. chłoniak). Domniemane komórki zapalne, to w tym wypadku komórki nowotworowe. Inny rodzaj pseudo-zapaleń błony naczyniowej to barwnikowe zapalenie siatkówki i zespół dyspersji pingmentu.

 

Objawy


Nasilenie choroby można ocenić na podstawie stopnia zajęcia błony naczyniowej. Zapalenie całej naczyniówki może prowadzić do trwałej utraty wzroku. Objawem zajęcia części przedniej, jest niewyraźne widzenie, zaczerwienienie. Dalej występuje ból, uczucie ciała obcego w oku, światłowstręt, łzawienie. Ogólnie, im bliżej przedniej części naczyniówki znajduje się stan zapalny, tym więcej nieprzyjemnych objawów odczuwa pacjent. Objawy środkowej części błony naczyniowej jest natomiast widzenie nieistniejących punktów na powierzchni oka. Objawy zapalenia błony naczyniowej tylnej mogą być dla pacjenta minimalne (nacieki znajdują się poza punktem najostrzejszego widzenia).

Choroba może występować obustronnie i przez laików może być mylona z zapaleniem spojówek.

Pewne zapalenia błony naczyniowej oka, mogą być powiązane z chorobą reumatyczną i mogą przebiegać bez typowych objawów, pozostają więc niezauważone. Dzieci u których zdiagnozowano choroby reumatyczne, powinny bezpośrednio po tym fakcie zostać zbadane przez okulistę.

 

Wtórna forma choroby


W przeciwieństwie do pierwotnych form zapalenia błony naczyniowej oka, postacie wtórne wyróżniają przede wszystkim pojawianiem się typowych objawów. Często diagnoza może być potwierdzone przez przeprowadzenie pewnych prób laboratoryjnych lub w obecności określonych objawów ogólnych. Leczenie objawowe zapalenia błony naczyniowej oka jest przeprowadzane początkowo w każdym przypadku. Po zdiagnozowaniu konkretnej przyczyny podejmuje się konkretne procedury terapeutyczne.

Patogeny mogące powodować zapalenia błony naczyniowej:

wirusy

  • Półpasiec ( varicella zoster virus )
  • Wirus cytomegalii wywołujący zapalenie siatkówki
  • Postępująca martwica siatkówki zewnętrznej ( wirus ospy wietrznej i półpaśca u osób chorych na AIDS )
  • Ostra martwica siatkówki ( wirus opryszczki pospolitej typ 1 i 2, varicella zoster virus )
  • Wrodzona Różyczka ( wirus różyczki )
  • wirus LCMV

pasożyty

  • toksoplazmoza
  • toksokaroza
  • kryptokokoza

grzyby

  • histoplazmoza
  • kandydoza
  • pneumocystoza

bakterie

  • gruźlica
  • trąd
  • kiła
  • borelioza
  • jersinioza

W zakażeniu tymi mikroorganizmami często nie dochodzi do bezpośredniego zaatakowania oka. W związku z tym nie znajduje się w wymazach pobranych z oka czynników chorobotwórczych. Gdy dojdzie do zakażenia wspomnianymi mikroorganizmami, może dochodzić do powstania odpowiedzi immunologicznej pochodzącej z tęczówki, jednak często brak jest jakichkolwiek objawów. Przejście infekcji w zapalenie tęczówki wymaga czasu.

Zapalenie błony naczyniowej może być związane z niektórymi chorobami. Nie znany jest jednak dokładny mechanizm, ponieważ choroby te nie dotyczą bezpośrednio błony naczyniowej. Uważa się, że winowajcą mogą być choroby autoimmunologiczne.

Spondyloartropatie

  • zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa
  • reaktywne zapalenie stawów
  • łuszczycowe zapalenie stawów (ŁZS)

Młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów

Zapalne choroby jelit

  • wrzodziejące zapalenie okrężnicy
  • choroba Crohna
  • choroba Whipple’a

Choroby nerek

  • kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek
  • nefropatia IgA

Niezakaźne choroby wielonarządowe

  • sarkoidoza (choroba Boecka)
  • choroba Behceta
  • zespół Vogta-Koyanagi-Harada

Ponadto istnieją konkretne, klinicznie dobrze zdefiniowane zespoły zapalne błony naczyniowej oka, bez przebiegu wielonarządowego, zwane również specyficznymi zapaleniami błony naczyniowej oka:

  • zespół Fuchsa
  • idiopatyczna zapalenie błony naczyniowej oka
  • młodzieńcze przewlekłe zapalenie ciałka rzęskowego
  • ostre zapalenie błony naczyniowej przedniej dorosłych

Idiopatyczne syndromy z występowaniem wieloogniskowych białych plam ( z angielskiego: White-Dot-Syndrome) są również uznawane jako zapalenia błony naczyniowej:

  • Ostra tylna wieloogniskowa plackowata epiteliopatia barwnikowa(AMPPE)
  • Choroidopatia pełzająca
  • Chorioretinopatia typu Birdshot
  • Choroidopatia punktowata wewnętrzna
  • Wieloogniskowe zapalenie naczyniówki z zapaleniem całej błony naczyniowej
  • Multiple-evanescent-white-dot-Syndrom
  • Ostra siatkówkowa epiteliopatia barwnikowa

Choroba reumatyczna

Uszkodzenie tęczówki jest typowym powikłaniem chorób zapalnych tj. schorzenia kręgosłupa . Zapalenie stawów, osłon ścięgien( zapalenie pochewki ścięgna ), a zwłaszcza ścięgien ( entezopatie ) są bardzo powszechne. Typowy jest także ból śródstopia oraz ścięgna Achillesa , dla których nie ma wytłumaczenia.

Uszkodzenie zapalne tęczówki w chorobach kręgosłupa jest ostry, następuje nagle, towarzyszy mu silne zaczerwienienie oczu, ból i bardzo silne pogorszenie ostrości widzenia.

 

Terapia


Leczenie zapalenia błony naczyniowej oka prowadzi się w zależności od ciężkości i przebiegu choroby. Często podaje się kortyzonowe maści do oczu, ewentualnie połączenia kortyzonu i wolnych leków przeciwzapalnych w postaci maści do oczu lub kropli.

Aby zapobiec zrostom pomiędzy tęczówką a soczewką, które mogą wystąpić jako ewentualne powikłania zapalenia prowadząc do zagrożenia funkcji wzroku, stosuje się dodatkowo krople, które rozszerzają źrenicę. W ciężkich zapaleniach tęczówki, podaje się zastrzyki kortyzonu pod spojówkę lub tabletki z kortyzonem, jeśli jest to konieczne. By nie doszło do trwałej utraty wzroku, niezbędne są wysokie dawki tego leku. Powtarzające się napady, zaleca się leczyć małymi dawkami kortykosteroidów i / lub immunosupresją ogólnoustrojową (np. Metotreksat, cyklosporyna A, mykofenolan mofetylu, etc.).

Jeśli istnieje zakażenie bakteryjne, należy stosować ukierunkowaną antybiotykoterapię. Musi ona zawierać wystarczająco wysokie dawki i być stosowana odpowiednio długo, w przeciwnym razie patogeny nie zostaną całkowicie zniszczone i może dochodzić do późniejszych nawrotów.

W zakażeniach wywołanych przez wirusy (np. Herpesviridae) stosowane są leki przeciwwirusowe.

Zarówno sam proces zapalny, jak i stosowane leki mogą wywołać wzrost ciśnienia śródgałkowego, które należy kontrolować.
Na opisane choroby, uzdrawiający wpływ ma powietrze z okolic Morza Martwego. Jest to zagadnienie kontrowersyjne i brak jest badań naukowych które by to potwierdzały.