Gastroskopia w chorobie Leśniowskiego-Crohna

Gastroskopia lub ezofagoduodendoskopia (EGD) – to metoda medyczna diagnostyki górnej części przewodu pokarmowego. Została ona opracowany przez chirurga Johann’a Freiherr’a von Mikulicz-Radeckiego w 1881r.

gastroskopia

Gastroskopii używać można do obserwacji wnętrza przełyku, żołądka i dwunastnicy. Można pobierać małe próbki błony śluzowej do badania mikroskopowego, większe obszary tkanek, polipy można usuwać dzięki pętli.

Wielu chorych po 4 miesiącach w chorobie Crohna notuje trwałą remisję po zastosowaniu protokołu DLS → czytaj więcej

Można dokonywać elektrokoagulacji krwawiących wrzodów żołądka lub używać w tym celu klipsów. Krwawienie z żylaków przełyku zatrzymuje podwiązanie gumką. Do badania stosuje się specjalny endoskop światłowodowy – zwany gastroskopem, przez który można dokonywać obserwacji. Poprzednie urządzenia pozwalały jedynie na bezpośrednią obserwację, natomiast obecne wyposażone są w kamery dzięki którym można nagrywać i przechowywać obraz badania.

Gastroskopia zalecana jest w uporczywych bólach brzucha, nawracających problemach z połykaniem, niejasnych biegunkach, podejrzeniach wrzodów lub raka żołądka, oraz w przypadku uporczywej zgagi. W zależności od okoliczności, może być zalecane okresowe wykonywanie gastroskopii.

Przy nagłych krwawieniach z żołądka, przełyku lub dwunastnicy wykonuje się gastroskopię by odnaleźć i zatrzymać krwawienie celem ratowania życia pacjenta. Źródłami krwawień są zwykle wrzody żołądka. Krwawienia z żylaków przełyku u pacjentów z marskością wątroby mogą być śmiertelne.

Badanie to może odbywać się przez nos. Bardzo cienka rurka jest wprowadzana do nosa. Badania wykazują, że dla pacjentów przyjemniejsze jest badanie przez usta.

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Badanie


Ok. 6h przed badaniem nie powinno się już nic jeść ani pić. Jest ono poprzedzone spotkaniem wyjaśniającym. Do badań gardło znieczula się miejscowo lidokainą w sprayu by zmniejszyć odruch wymiotny. Denerwujący się pacjenci otrzymują środek uspokajający np. midazolam, a następnie krótko znieczulający lek propofol. Po takiej sedacji, pacjenci muszą leżeć przez jedną-dwie godziny. Przez ten czas nie można prowadzić pojazdów

Pacjent w trakcie badania leży na lewym boku z głową opartą na poduszce. Ustnik umieszcza się między zębami pacjenta, by zapobiec gryzieniu endoskopu. Podczas badania pacjent nie może połykać. Jest to nie przyjemne dla większości pacjentów, ale da się znieść. Endoskop wprowadza się po języku, przez jamę ustną a następnie do przełyku.

Instrument ten będzie stopniowo prowadzony przez przełyk, gdzie zmiany można obserwować zmiany patologiczne. Urządzenie przechodzi przez żołądek i odźwiernik do pierwszej i drugiej części dwunastnicy. Aby rozciągnąć światło narządów, są napompowywane powietrzem. Po zakończeniu pobierania, endoskop jest wsuwany do żołądka i badane są dno żołądka i ściany żołądka. Tutaj endoskop doprowadza się za pomocą tak zwanego manewru J. Przy wysuwaniu endoskopu powietrze jest zasysane z powrotem.

 

Powikłania


Poważne powikłania gastroskopii są rzadkie lub bardzo rzadkie. Najczęściej spotykane są problemy sercowo-naczyniowe, jak reakcje na środki uspokajające i przeciwbólowe , może nastąpić zapalenie płuc , perforacje i krwawienia po biopsji lub usuwaniu polipów. Podczas zabiegu istnieje niewielkie ryzyko perforacji ściany żołądka. Narkoza może prowadzić do niewydolności oddechowej i zatrzymania oddechu.

Dzięki kontroli przy użyciu pulsoksymetru można wyeliminować wiele poważnych problemów.